Το σώμα ως πηγή μνήμης και συναισθημάτων

Από μικρή ηλικία, με το σώμα μας οδηγό, μαθαίνουμε να μπουσουλάμε, να στεκόμαστε, να περπατάμε, να παίζουμε, να τρέχουμε και να πέφτουμε. Μαθαίνουμε να κινούμαστε. Όλα στην αρχή είναι αφιλτράριστα και έχουν μια ροή. Έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματα της χαράς, του ενθουσιασμού, αλλά και της λύπης και του φόβου.

Μαθαίνω να αντιδρώ σε αυτό που δεν μου αρέσει. Λέω «όχι», διαμαρτύρομαι και διεκδικώ. Σταδιακά, όμως, συγκρατώ αυτό που νιώθω ή φοβάμαι να το εκφράσω. Το σώμα, όμως, θυμάται. Θυμάται ό,τι έχω βιώσει — ακόμα κι όταν το μυαλό ξεχνά ή το συναίσθημα σιωπά.

Τι σημαίνει να ακούω το σώμα μου

Να ακούω το σώμα μου σημαίνει να του δίνω προσοχή. Να το φροντίζω, να το εμπεριέχω και να το αγκαλιάζω. Στην καθημερινότητα, με τους γρήγορους ρυθμούς της, το σώμα μου μιλάει — κι εγώ συχνά δεν προλαβαίνω να ακούσω. Ένα σφίξιμο στο στομάχι, μια κοφτή ανάσα, μια ένταση στον αυχένα… είναι μικρά μηνύματα που λένε κάτι, ακόμα κι αν δεν έχουν λέξεις.

Δεν είναι το ίδιο ένα σώμα που χαλαρώνει σε μια παραλία με ένα σώμα που προετοιμάζεται για μια συνέντευξη. Οι αισθήσεις, η αναπνοή, οι παλμοί και η στάση — όλα αλλάζουν. Το σώμα «μιλάει» με τον δικό του τρόπο. Όταν μάθω να το ακούω, αρχίζω να καταλαβαίνω όχι μόνο πώς νιώθω, αλλά και τι χρειάζομαι.

Είναι σαν να μαθαίνω μια νέα γλώσσα — ή μάλλον, μια γλώσσα που ήταν πάντα εκεί, αλλά κανείς δεν με δίδαξε να την καταλαβαίνω. Μέσα από την παρατήρηση των σωματικών αισθήσεων, της αναπνοής, της έντασης και της κίνησης, μπορώ να αποκτήσω πρόσβαση σε συναισθήματα και μνήμες που δεν είναι πάντοτε συνειδητά.

Το σώμα δεν ξεχνά. Ακόμα κι όταν η μνήμη θολώνει ή το συναίσθημα κρύβεται, το σώμα κρατάει την ιστορία — και μου την δείχνει με τους δικούς του τρόπους.

Όταν το σώμα μας προστατεύει — τα μηνύματα του νευρικού συστήματος

Το σώμα μου επικοινωνεί μαζί μου μέσα από μικρά σημάδια — ένταση, τρέμουλο, μουδιάσματα — που συχνά αντανακλούν πώς νιώθω εκείνη τη στιγμή ή όσα έχω βιώσει και συγκεντρωθεί μέσα μου με το πέρασμα του χρόνου. Αυτές οι αισθήσεις σχετίζονται με το αυτόνομο νευρικό μου σύστημα, το οποίο έχει δύο βασικούς «διακόπτες»: το συμπαθητικό, που ενεργοποιεί το σώμα σε στιγμές άγχους ή έντασης, και το παρασυμπαθητικό, που το βοηθά να ηρεμήσει και να επανέλθει σε ισορροπία.

Όταν το σώμα «μαζεύει» ένταση από σκέψεις, συναισθήματα ή εμπειρίες, αυτά τα μηνύματα μπορεί να γίνουν πιο έντονα. Είναι σαν το σώμα να μου ζητά να του δώσω προσοχή και να φροντίσω τον εαυτό μου. Το να μάθω να ακούω και να κατανοώ αυτά τα σημάδια είναι μια σημαντική βαθμίδα για να βρω ισορροπία, να νιώσω ασφάλεια και να ζήσω πιο πλήρως.

Η Σημασία της Σύνδεσης με το Σώμα

Η σύνδεση με το σώμα μου είναι ένα ταξίδι — μια ευκαιρία να ξαναγνωρίσω τον εαυτό μου πέρα από τις λέξεις και τις σκέψεις. Ακούγοντας τα μηνύματα που μου στέλνει, σεβόμενη τις ανάγκες και τις εμπειρίες του, ανοίγω δρόμους προς την εσωτερική μου γαλήνη και ισορροπία. Κάθε βήμα αυτής της πορείας είναι μια πράξη φροντίδας και αγάπης προς τον εαυτό μου. Αυτό με φέρνει πιο κοντά σε μια ζωή γεμάτη αυθεντικότητα και πληρότητα.

Η Διαδικασία της Αυτογνωσίας

Η αυτογνωσία είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και υπομονή. Είναι σημαντικό να αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου και να αναγνωρίζω τα συναισθήματα που προκύπτουν. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της ενσυνειδητότητας ή της σιωπηλής παρατήρησης. Όταν είμαι παρούσα, μπορώ να κατανοήσω καλύτερα τις ανάγκες μου.

Η Σημασία της Αυτοφροντίδας

Η αυτοφροντίδα είναι κρίσιμη για την ευημερία μου. Αφιερώνοντας χρόνο για να φροντίσω το σώμα και το μυαλό μου, μπορώ να ενισχύσω τη σύνδεση που έχω με τον εαυτό μου. Αυτό περιλαμβάνει την άσκηση, τη σωστή διατροφή και την ξεκούραση. Κάθε μικρή πράξη φροντίδας προσθέτει στην ευημερία μου.

Αντιμετώπιση του Άγχους και των Κρίσεων Πανικού

Η αναγνώριση των σωματικών συμπτωμάτων του άγχους και των κρίσεων πανικού είναι σημαντική. Όταν νιώθω την ένταση να αυξάνεται, μπορώ να χρησιμοποιήσω τεχνικές αναπνοής για να ηρεμήσω. Η αναπνοή είναι ένα ισχυρό εργαλείο που μπορεί να με βοηθήσει να επαναφέρω την ηρεμία και την ισορροπία.

Δημιουργία ενός Ασφαλούς Χώρου

Η δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου είναι επίσης σημαντική. Αυτός ο χώρος μπορεί να είναι φυσικός ή ψυχικός. Μπορώ να δημιουργήσω ένα περιβάλλον όπου νιώθω άνετα να εκφράσω τα συναισθήματά μου χωρίς κριτική. Αυτός ο χώρος είναι απαραίτητος για την ανάπτυξή μου.

Η Σημασία της Υποστήριξης

Η υποστήριξη από άλλους είναι επίσης σημαντική. Μπορώ να ζητήσω βοήθεια από φίλους, οικογένεια ή επαγγελματίες. Η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να με βοηθήσει να επεξεργαστώ τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μου. Είναι σημαντικό να θυμάμαι ότι δεν είμαι μόνη σε αυτό το ταξίδι.

Κεμάλη Αφροδίτη

Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια