afroditikem

Από μικρή ηλικία, με το σώμα μας οδηγό, μαθαίνουμε να μπουσουλάμε, να στεκόμαστε, να περπατάμε, να παίζουμε, να τρέχουμε και να πέφτουμε. Μαθαίνουμε να κινούμαστε. Όλα στην αρχή είναι αφιλτράριστα και έχουν μια ροή. Έρχομαι σε επαφή με τα συναισθήματα της χαράς, του ενθουσιασμού, αλλά και της λύπης και του φόβου. Μαθαίνω να αντιδρώ σε αυτό που δεν μου αρέσει. Λέω «όχι», διαμαρτύρομαι και διεκδικώ. Σταδιακά, όμως, συγκρατώ αυτό που νιώθω ή φοβάμαι να το εκφράσω. Το σώμα, όμως, θυμάται. Θυμάται...

Το «όχι» δεν είναι απλώς μια λέξη. Είναι μια στάση, μια εσωτερική επιλογή που έχει τις ρίζες της βαθιά μέσα στο σώμα. Πολλές φορές, πριν...

Το σώμα μας είναι η πρώτη εικόνα του εαυτού που «βλέπουμε» και που παρουσιάζουμε στον κόσμο. Είναι ο καθρέφτης μέσα από τον οποίο...